دو ماهی میشه که من این دوچرخه رو دارم و بیشتر از ۷۰۰ کیلومتر باش رکاب زدم و میتونم بگم واقعا خرید لذت بخشی داشتم. البته تجربه من ممکنه با بقیه یکی نباشه چون مسیری که دارم، نیازی که دارم، هدفی که دارم مشخصه و برای اون اهداف این دوچرخه مناسبه. ما دوچرخه برای ورزش داریم و حمل و نقل. این بین این دو هست. دوچرخه حمل و نقل عموما دوچرخه های برقی قدرتمند بالای ۳۵۰ وات هست که خود دوچرخه میتونه با سرعت مناسب اطراف ۲۵ کیلومتر بر ساعت بره. این دوچرخه ۲۵۰ واته. زورش نمیرسه. توی زمین صاف ۱۹-۲۰ تا میره و سر بالایی بسته به شیبش نهایت ۱۶-۱۷ تا میشه و اگر شیبتون خیلی باشه ممکنه اصلا نتونه راه بره. اما چیزی که اجازه میده شما سرعتتون به ۲۵ برسته رکاب زدن پیوسته شماست که حتی اگر آروم باشه، حتی اگر فشاری بتون نیاره، به شما کمک می کنه سرعت مناسب داشته باشید. این دوچرخه موتورش بعد از ۲۵ کیلومتر بر ساعت کاری نمی کنه بنابراین اگر سرعت ۳۰-۴۰ بخواید، یا باید شیب زمین خوب باشه یا ضخامت ساق پای شما! با اینکه دوچرخه برقیه، اما بعضی از امکانات دوچرخه برقی رو نداره، مثلا دوچرخه های برقی ۵ حالت کمکی دارن که حالت اول یکم کمکتون میکنه و حالت پنجم تمام قدرت موتور در خدمت شماست. و البته در کنار حالت کمکی حالت اهرم گاز هم هست که با فشردن اون تمام قدرت موتور به کمکتون میاد و میتونید از یه موقعیت خطرناک فرار کنید! برای این دوچرخه این موضوع وجود ندارد. حالت اکو حالت کمکی هست که بعد از هر ۴ رکاب شما یک رکاب موتور میزنه، که اگر برنامتون اینه سرعتتون ۱۰ کیلومتر باشه مناسبه. اما تو سرعت بالا واقعا حس نمیشه. حالت مید با اهرم گاز به شما تا ۱۵ کیلومتر بر ساعت سرعت میده و حالت های، تا ۲۵. جالبه بدونید باید قبلش ۵ کیلومتر بر ساعت سرعت داشته باشید تا فعال شه بنابراین توی موقعیت خطرناک نمیشه روش حساب کرد. البته من یه هل روی زمین با پا میدم و فعال میشه و میتونه کار رو راه بندازه. ولی مشکل اصلی این ماجرا اینه که تمام مدت دست شما در حال فشار به اهرم گاز هست و این فشار به دستان شما نیاز نیست. کار درست این بود در حالت مید و های هم حالت کمکی فعال باشه تا شما مجبور نباشید همیشه از اهرم استفاده کنید و باعث استهلاکش بشید. نکته قابل تامل بعدی این دوچرخه قدرت باتریش هست که آنچنان تعریفی نداره. شما عملا اگر به شیب خیلی سنگین بر نخورید، بدون رکاب زدن ۱۳-۱۴ کیلومتر میتونید حرکت کنید تا باطری جونش تموم شده و به تدریج سرعتش کاهش پیدا کنه تا دیگه کار نکنه. اما با رکاب زدن شما میتونید این موضوع رو عوض کنید و با کمی رکاب زدن این عدد رو دو برابر کنید. من شخصا با استفاده صحیح از دنده های دوچرخه و استفاده هوشمندانه از اهرم، مثلا عدم استفاده در سراشیبی و استفاده غیر متداوم در زمین صاف این عدد رو تا ۳۳-۳۵ افزایش دادم. دنده های دوچرخه خیلی مهمه، اگر شما با دنده ۶ بخواید مدام رکاب بزنید طبیعتا عضلاتتون زودتر خسته میشه و ناچار وابسته به اهرم میشید، اما برعکس دنده های سبک تر مثل ۵ در زمین صاف، ۴ در سراشیبی ملایم و ۳ در سراشیبی ناملایم با کاهش فشار بر عضلات بیشتر رکاب میزنم و طبیعتا فشار کمتری به موتور وارد میکنم. سراشیبی هم که کلا دوچرخه خودش سریع راحت بالای ۲۵ میشه و عملا موتور کار خاصی نمیکنه و فقط از باطری کم میشه. نکته بعدی که خیلی توی سطح شهر بهش بر میخوریم وجود چاله چوله های زیاده که باعث میشه ضربه به شما زیاد وارد میشه و عدم وجود سیستم تعلیق و کمک فنر در این دوچرخه واقعا باعث میشه شما بتون فشار بیاد. البته زرنگ باشید وقتایی که روی دست انداز یا چاله چوله میرید میتونید خودتون رو از زین بلند کنید و به این ترتیب از ضربه جلوگیری کنید، و خب دستکش دارای فوم و ابر هم هست که باعث میشه این موضوع فشارش روی دستاتون هم کمتر بشه. اما به هرحال نبود کمک فنر واقعا تصمیم عجیبی از جانب تولید کننده بوده، اونم برای دوچرخه ای که کوهستانیه. یه مسئله ای هم که واقعا اولش برام آزار دهنده بود بحث زینش بود، چون زین به شدت باریک و سفتی داشت و واقعا بم درد وارد میکرد و هربار روی دوچرخه مینشستم انگار یه درد قدیمی که فراموشش کرده بودم از نبودش خوشحال بودم بر میگشت. ۱۰۰ کیلومتر با این عذاب حرکت کردم تا زین پهن ۲۱ سانتی کمک فنر دارم رسید که واقعا تجربه دوچرخه سواری رو برام عوض کرد، دیگه روکش نرم پلاستیکی رو که اسمش رو نمیدونم (ازینا که داخل بعضی از زیر موسی ها هست، یه حالت لزج داره!) خریدم و واقعا تجربه لذت بخشی شده. هرچند این ماجرا باعث شد که نتونم چراغ عقب فابریکش رو وصل کنم که این موضوع به معنی خرید چراغ عقب جدید و خرج اضافه تر بود. اما تنها دلیلی که واقعا ارزشش رو داشت این دوچرخه رو بخرم سایز کوچک و تاشوییش بود که کلا باعث شده یه وسیله جمع و جور داشته باشم و راحت استفاده کنم. از قرار دادنش زیر میزم در محل کار، یا قرار دادن در صندوق عقب اسنپ وقتی نتونستم باش حرکت کنم، تا استفاده همزمان با مترو. البته وزن دوچرخه نسبتا زیاده و بلند کردنش سخته، ولی خیلی اوقات همون مسئله تا شدن باعث میشه آدم بتونه داخل آسانسور ببرتش، روی پله برقی کنارش قرار بده و... در نهایت من نمیتونم بگم کامل از خریدم راضی هستم. از اینکه دوچرخه کاملا برقی نیست و باید رکاب بزنم و ورزش کنم راضی هستم، ولی ترجیح میدادم موتور ۳۵۰ وات و باتری بهتر داشت. ترجیح میدادم حالت های کمکی بهینه وجود داشت. ترجیح میدادم دستگاه کمک فنر داشت، شاید اگر مدل ZB20 میگرفتم بهتر بود، چون موتورش ۳۵۰ بود، کمک فنر داشت و زینشم پهن بود، اما اون هم بزرگتر بود و هم سنگین تر، بنابراین باز هم بهترین گزینه نمیشد. در نهایت علارقم رضایت نسبی ای که دارم، سناریوهای تعویض در ذهنم هست که بفروشم و یه دوچرخه دیگه بگیرم، یا موتورشو هرجوری شده ارتقاء بدهم، علی ایحال، این سناریوهای ذهنی نشون میده که این دوچرخه آخرین دوچرخه برقی ای که میخرم نخواهد بود و دلم دوچرخه قوی تری خواهد خواست، که همین ضعفه، چون نباید دوچرخه ای میخریدم که به فکر تعویضش بیفتم. امیدوارم کمکتون کرده باشم.

خیلی دوچرخه خوبیه عالیه

خیلی دوچرخه خوبیه.

ببخشید تایر ها رو هم میشه عوض کرد ؟

ببخشید قابلیت اینکه بدون رکاب زدن هم حرکت کند دارد ؟

سلام. کدوم پارت هاش قابلیت جدا شدن از خود دوچرخه رو داره