باید بگم فریب کامنت های زیبا و تعریف ها رو خوردم.
کتاب به شدت خسته کنندست و مدام در حال تکرار مکررات هست. یک فصل کامل متنی رو نوشته که در یک جمله میشه بیانش کرد. هدف نویسنده رو نمیشه فهمید. مشخص نیست بلاخره از بیخیالی خودش راضی هست یا نه. مدام مسائلی رو مطرح میکنه که اهمیت دارن و بعد در انتها میگه خب نه مهم نیستن دو روز دنیا زندگیتو کن!
میاد کمک به افراد نیازمند رو در یه سطح با تیراندازی داخل مدرسه قرار میده! و از نظرش هر دوی اینها یک تلاش بیهوده افراد برای استثنایی شدن هست.
حس میکنه با بددهانی طنز خلق کرده و خیلی جالب توجه شده که داخل کتابش از الفاظ رکیک استفاده کرده اما واقعیت اینه هر چقدر این کلمات تکرار میشن کتاب سخیف تر میشه.
انقدر کتاب سطحی هست که برای بچه های 10 ساله که فقط کتاب های مدرسه رو خوندن مناسبه اما با وجود ادبیاتش مناسب اون ها هم نیست.
حیف وقتی که هدر کردم تا این کتابو بخونم.