به نظرم کتاب از نظر تریلر بودن، تا قبل از مرگ AJ خیلی خوب عمل میکنه. کشش داستان بالاست و مدام میل داری ادامه بدی و ببینی چه اتفاقی قراره بیفته، اما بعد از مرگ AJ به نظرم داستان افت میکنه و خیلی ضعیفتر میشه.
چیزی که در کتابهای فریدا برام جالبه اینه که تقریباً همیشه هم کسی که راوی داستانه، پشت ظاهرش رازی بزرگ پنهان کرده، هم کسی که کمتر بهش توجه میشه و هم کسی که ظاهراً در خطره. گاهی همهٔ این ویژگیها رو در قالب یک نفر میبینیم و گاهی بین چند شخصیت تقسیم میشن.
به همین دلیل، بعد از خوندن چند کتاب از فریدا، الگوی داستانپردازیش تا حدی قابل پیشبینی میشه؛ چون کمکم میفهمی نویسنده معمولاً از چه الگوهایی برای گمراه کردن خواننده استفاده میکنه.
در مجموع، به نظرم این کتاب نسبت به «بخش D» خیلی ضعیفتره. اگر «بخش D» رو خوندید و خیلی ازش لذت بردید، انتظار نداشته باشید «هیچوقت دروغ نگو» همون تجربه رو بهتون بده. برای من بخش D هم از نظر کشش داستان و هم از نظر هیجان، تجربهٔ خیلی بهتری بود و این کتاب نتونست به همون سطح برسه.